پرخاشگری در کودکان

پرخاشگری کودکان را می توان به دو دسته کلی تقسیم نمود:

١- عوامل محیطی :

عوامل محیطی را می توان به چند دسته تقسیم نمود:

 الف- شرطی شدن کودکان :

این رفتار در کودکان زیر 3 سال بیشتر دیده می شود. در این حالت کودک برای رسیدن به خواسته های خود گریه می کند . عکس العمل هایی مانند کشیدن مو ، فریاد زدن ، سربه دیوار کوبیدن و ... را می توان از جمله خشنونتهایی که در  کودک بروز می کند نامید.

روش درمان :

 در این حالت والدین فقط بایستی نسبت رفتار  کودک بی توجه باشند حتی اگر کودک رفتارهایی خشنونت آمیز تری از خود نشان دهد. زمانی کودک ببیند این کار را بارها و بارها انجام می دهد و والدین هیچ عکس العملی از خود نشان نمی دهند وی در روند عاطفی خود با مشکل روبرو می شود. در این صورت اگر کودک رفتار ناشایست دیگری را انجام داد فقط والدین بایستی به آن رفتار توجهی نکنند. لازم به ذکر است در صورتی که برخی از درخواست های کودکی منطقی باشد می توان به آن خواسته ترتیب اثر داد.

 ب- مشاهده رفتارهای خشونت آمیز :

یکی از علل بسیار مهم پرخاشگری در کودکان ، یادگیری خشونت از اطرافیان است یعنی اگر کودک شاهد رفتار های خشونت آمیز پدر و مادر با افراد دیگر باشد ، این گونه رفتار را  یاد می گیرد. بنابراین کودکان از طریق مشاهده رفتارهای والدین را می آموزند و مانند آنها رفتار می نمایند. (بطور مثال وقتی پدر در هنگام رانندگی عکس العمل های ناشایستی از خود بروز می دهد)

پ- استفاده از بازی های خشونت آمیز :

بازی های کامپیوتری خشونت آمیز که کودکان در حال حاضر خیلی از آنها استفاده می نماید می تواند بر رفتار پرخاشگرایانه وی تاثیر بگذارد.

ت- مشاهده فیلم های خشونت آمیز :

متاسفانه تعداد زیادی از والدین ، برنامه های خشونت آمیز مورد علاقه شان را در کنار کودکان تماشا می کنند که این مسائل می تواند بر رفتار کودکان تاثیر گذار باشد .

همچنین برخی از فیلم های مخصوص کودکان نیز باعث رفتار خشونت آمیز در کودکان می شود مانند کارتون B10 که متاسفانه خیلی از خانواده ها برای کودکان خود تهیه می کنند.

 2- عوامل جسمی و روانی :

این عوامل را می توان به چند دسته تقسیم نمود :

الف - معلولیت های جسمی :

کودکانی که دارای معلولیت های جسمی می باشد نمی تواند با اطرافیان خود ارتباط مناسب را برقرار نمایند و برای جلب توجه دیگران دست به رفتار پرخاشگرایانه می زنند. برای به حداقل رساندن این رفتار می توان با کودک ارتباط نزدیک برقرار کرد .

 ب- بیش فعالی :

کودکان بیش فعال از خود شیطنت های زیادی بروز می دهند و زمانی که از طرف والدین این شیطنت ها سرکوب می شود و اجازه بروز هیجانات به وی داده نمی شود کم کم به شکل ناراحتی عصبی و پرخاشگری بروز می نماید. والدین به محض این که دریافتند که کودکشان دچار این بیماری می باشد باید به روانشناس کودک مراجعه نمایند.